Auricularia cornea: Genom, Islah, Kültür ve Kurutma

Auricularia cornea literatürde tek bir adla dolaşmıyor. İran'da yapılan bir substrat çalışması türü A. polytricha adını eş anlamlı sayarak anar (Jahedi ve ark., 2023), yakın tarihli bir reoloji çalışması ise Auricularia polytricha ve Auricularia cornea var. Li örneklerini iki ayrı kaynak olarak inceler (Zheng ve ark., 2026). Bir makale okurken hangi adın hangi örnek için kullanıldığına bakmak gerekiyor. Aşağıda türün genomu, ıslah çalışmaları, kültür koşulları, hastalıkları ve kurutma sonrası davranışı üzerine yayımlanmış bulguları bir araya getirdik.

Genom ve yakın akrabalar

Auricularia cinsinde gıda olarak öne çıkan iki tür A. cornea ve A. heimuer'dir; ikisini karşılaştıran genom çalışmasında A. cornea genomu A. subglabra ile benzer büyüklükte, A. heimuer genomundan ise 1,5 kat büyük bulunmuştur (Dai ve ark., 2019). Aynı çalışmada A. cornea ile A. subglabra'nın yaklaşık 54,8 milyon yıl önce, A. heimuer'in ise cinsin öteki üyelerinden yaklaşık 79,1 milyon yıl önce ayrıldığı hesaplanmıştır (Dai ve ark., 2019). İki kültür türü arasındaki fark gen düzeyinde de belirgin: A. cornea genomu A. heimuer ile homolog sinteni bloklarının yalnızca yüzde 14'ünü paylaşmış, karbonhidrat aktif enzimleri ve sekonder metabolit sentezi için daha fazla gen taşımıştır (Dai ve ark., 2019). Mutfakta daha tanıdık olan akrabası için kulak mantarı (Auricularia) sayfasına, bu tür genomların nasıl okunduğu için mantar genomu nasıl dizilenir yazısına bakabilirsiniz. Cinsin üyelerinde sporları taşıyan hücrenin genel yapısı ise basidiyum nedir yazısında anlatılıyor.

Islah: melezleme ve genetik haritalama

Türler arası melezleme de denenmiş. Polietilen glikolle tetiklenen protoplast füzyonuyla A. cornea ile A. heimuer kültür hatları birleştirilmiş, ebeveynlerle melezler arasında karşılıklı bariyer tepkisi gözlenmiştir (Qian ve ark., 2023). ISSR ve SCoT profilleri füzyon ürünlerinde polimorfik bantlar göstermiş; yazarlar bunu DNA'nın yeniden düzenlendiğine ve kısmen silindiğine işaret olarak yorumlamıştır (Qian ve ark., 2023). İki misel karşılaştığında oluşan bu sınır tepkisinin genetik temeli heterokaryon uyumsuzluğu yazısında.

Daha geniş ölçekli bir çalışma 140 genetik kaynağı iki yıl boyunca on tarımsal özellik açısından değerlendirmiş ve özelliklerin çoğunda kalıtım derecesini yüksek bulmuştur (Sun ve ark., 2026). Genom boyu ilişkilendirme analizi iki yılda sırasıyla 1178 ve 821 anlamlı SNP saptamış, verimle ilgili lokuslar çoğunlukla dokuzuncu kromozomda toplanmıştır (Sun ve ark., 2026). Bu verilerin ıslahtaki yeri için mantar ıslahı nedir yazısına bakabilirsiniz.

Kültür: substrat, sıcaklık ve verim

Kayın ve gürgen talaşının buğday ve pirinç kepeğiyle karıştırıldığı 16 formülasyonluk bir denemede yüzde 70 kayın talaşı ile yüzde 30 buğday kepeği karışımı, torba başına 131,7 g taze ürün ve yüzde 53,1 biyolojik verimlilikle öne çıkmıştır (Jahedi ve ark., 2023). Doğadan yeni kültüre alınan bir suşta misel gelişimi 30 °C'de ve steril okaliptüs talaşında daha iyi olmuş, biyolojik verimlilik yüzde 106,90'a ulaşmıştır (Drewinski ve ark., 2024). Bu oranın hesabı biyolojik verimlilik nedir yazısında.

Sıcaklık yalnızca mantarı değil substratta yaşayan bakterileri de etkiliyor. 20-40 °C arasında beş sıcaklığın denendiği çalışmada lignin peroksidaz, lakkaz, mangan peroksidaz ve selülaz etkinlikleri sıcaklık ve kültür süresiyle anlamlı biçimde değişmiş, ancak bu değişim ikisiyle eşzamanlı ilerlememiştir (Zhang ve ark., 2018). Substrattaki bakteri topluluğunun yapısı sıcaklık 35 °C'nin üstüne çıktığında değişmiştir (Zhang ve ark., 2018). Bu enzimlerin odundaki işlevi için lakkaz enzimi nedir yazısına bakabilirsiniz.

Üretimdeki hastalıklar

Çin'deki üretimde örümcek ağı hastalığının görülme sıklığı ülke genelinde yüzde 16,65 olarak bildirilmiş ve etken yeni bir tür olarak Hypomyces cornea adıyla tanımlanmıştır (Xie ve ark., 2024). Hastalığın öteki kültür mantarlarındaki seyri örümcek ağı hastalığı yazısında ele alınıyor.

Kurutma, ıslatma ve doku

Kurutma koşullarını karşılaştıran bir çalışmada 65 °C sıcak hava ile kurutma hem hızlı olmuş hem de taze-kuru ağırlık oranını ve yeniden su alma oranını düşürmeden daha az esmerleşmiş ürün vermiştir (Chen ve ark., 2020). Aynı çalışmada ıslatma yöntemleri arasında önce kaynatıp sonra bekletme, polifenol oksidaz etkinliğini gram başına 39,87 U ile denenen öteki yöntemlerin altında tutmuştur (Chen ve ark., 2020). Oda sıcaklığındaki suyla ıslatmada denenen dört renk koruyucunun hepsi esmerleşmeyi anlamlı biçimde azaltmış, litrede 6 g sitrik asit bunlar arasında öne çıkmıştır (Chen ve ark., 2020). Kuru mantarı ıslatmanın genel kuralları kuru mantar nasıl ıslatılır yazısında, esmerleşmenin kimyası ise enzimatik esmerleşme kimyası yazısında.

Kulak mantarlarının mutfaktaki yeri tattan çok dokudan geliyor. Bu suşu inceleyen yazarlar da Auricularia türlerinin belirgin bir lezzet taşımadığını, ancak kuruduktan sonra kolayca su alıp yemeklere hoş bir doku kattığını belirtir (Drewinski ve ark., 2024). Jelimsi kıvamın bir kaynağı polisakkaritler: A. cornea var. Li'den ayrılan nötr fraksiyon, yaklaşık 2,18 × 10⁶ Da molekül ağırlıklı, (1→6) bağlı yan zincirler taşıyan bir β-(1→3)-glukan olarak tanımlanmıştır (Wang ve ark., 2020). Dört jelimsi mantarın polisakkaritlerini karşılaştıran çalışmada A. cornea var. Li örneği glukozca zengin bulunmuş, çözeltileri kaymayla incelen davranış ve zayıf jel özelliği göstermiştir (Zheng ve ark., 2026).

Bileşim: ölçülen değerler

Tablodaki bileşim değerleri tek bir suştan ve tek bir kültür koşulundan geliyor; başka substratta yetişen örneklerde farklı sonuçlar çıkabilir.

Bilimsel referanslar

Chen, Y. et al. (2020). Effect of different drying temperatures on the rehydration of the fruiting bodies of Yu Muer (Auricularia cornea) and screening of browning inhibitors. Food Sci Nutr, 8(11), 6037-6046. PMID 33282256. DOI 10.1002/fsn3.1891.

Dai, Y. et al. (2019). Genomic Analyses Provide Insights Into the Evolutionary History and Genetic Diversity of Auricularia Species. Front Microbiol, 10, 2255. PMID 31632371. DOI 10.3389/fmicb.2019.02255.

Drewinski, M.P. et al. (2024). Cultivation of a Wild Strain of Wood Ear Auricularia cornea from Brazil. Curr Microbiol, 81(11), 390. PMID 39367930. DOI 10.1007/s00284-024-03920-5.

Jahedi, A. et al. (2023). Multilayer perceptron-genetic algorithm as a promising tool for modeling cultivation substrate of Auricularia cornea Native to Iran. PLoS One, 18(2), e0281982. PMID 36809254. DOI 10.1371/journal.pone.0281982.

Qian, K. et al. (2023). Interspecies hybridization between Auricularia cornea cv. Yu Muer and Auricularia heimuer cv. Bai Muer through protoplast fusion. Front Microbiol, 14, 1280420. PMID 38029091. DOI 10.3389/fmicb.2023.1280420.

Sun, X. et al. (2026). Genome-Wide Association Study Reveals Genetic Loci, Candidate Genes and Favorable Haplotypes for Important Agronomic Traits in Auricularia cornea. J Fungi (Basel), 12(3), 186. PMID 41893118. DOI 10.3390/jof12030186.

Wang, Y. et al. (2020). Purification and structural characterization of polysaccharides isolated from Auricularia cornea var. Li. Carbohydr Polym, 230, 115680. PMID 31887951. DOI 10.1016/j.carbpol.2019.115680.

Xie, J. et al. (2024). Taxonomy, biological characterization and fungicide sensitivity assays of Hypomyces cornea sp. nov. causing cobweb disease on Auricularia cornea. Fungal Biol, 128(1), 1616-1625. PMID 38341267. DOI 10.1016/j.funbio.2023.12.007.

Zhang, X. et al. (2018). Influence of Temperature on the Bacterial Community in Substrate and Extracellular Enzyme Activity of Auricularia cornea. Mycobiology, 46(3), 224-235. PMID 30294482. DOI 10.1080/12298093.2018.1497795.

Zheng, J. et al. (2026). Comparison of thickening properties of polysaccharides from four gelatinous edible fungi. Int J Biol Macromol, 372, 153138. PMID 42323998. DOI 10.1016/j.ijbiomac.2026.153138.

Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. Herhangi bir sağlık kararı almadan önce hekiminize danışınız. Fonksiyonel mantarlar ilaç değildir ve hastalıkların tedavisinde kullanılamaz.

Atıf yapılan kaynak: 10  |  Yöntem: Editöryel Politika  |  Referanslar: Bibliyografya